Zuster Emmanuelle

Zuster Emmanuelle (geboren als Madeleine Cinquin) werd geboren op 16 november 1908 te Brussel. Deze gewezen lerares, die vaak 'het zustertje van de voddenrapers' wordt genoemd, heeft zich aan het einde van haar leven gewijd aan de zorg voor en hulp aan vrouwen en kinderen in nood, eerst in Egypte, maar later ook in andere landen.

se_association_origines_photo-01.jpg

Op 20-jarige leeftijd behaalde ze haar diploma filosofische en religieuze wetenschappen aan het Saint-Louis-instituut (Brussel). Daarna trad ze toe tot de Congregatie van Onze-Lieve-Vrouw van Sion en in 1931 werd ze zuster Emmanuelle.

Ze droomde ervan in de voetsporen te treden van pater Damiaan en de meest kansarmen te helpen. Ze gaf tot 1963 les in Turkije en Tunesië. Hoewel ze aanvankelijk ter verzorging van de allerarmsten werd gestuurd, overtuigde moeder Elvira haar er in Turkije van dat haar werk nuttiger zou zijn als ze les zou geven aan gegoede jonge meisjes, die een invloedrijke rol moesten opnemen in de Turkse samenleving.

In 1963 belandde ze in Egypte, waar ze tot 1970 les gaf aan het Onze-Lieve-Vrouw van Sioncollege in Alexandrië. Het was liefde op het eerste gezicht. 

In 1971, inmiddels op pensioenleeftijd, besloot ze zich in te zetten voor de allerarmsten. Ze trok in bij de voddenrapers van Caïro. Ze leerde het leven kennen in het hart van de sloppenwijken. Haar belangrijkste zorgen waren de opvoeding van kinderen en het zoeken naar oplossingen voor de moeilijkheden waar vrouwen mee te maken krijgen.

De drijvende kracht achter haar handelen zal altijd liefde zijn, zoals ze ooit zei :


Wat ik deed, was niet uit medelijden. Het was uit liefde. Ware liefde is robuust, duurzaam en streeft het geluk van anderen na, op hetzelfde moment dat je naar eigen geluk zoekt

Zuster Emmanuelle
image001.png

In 1976 werd de eerste steen gelegd van een centrum voor scholing en ontmoeting voor vrouwen. Het werd het jaar nadien officieel geopend.

In 1977 bracht ze Chiffonnière parmi les chifonniers uit, waarin ze haar moeizame strijd uit de doeken doet.

Tussen 1982 en 1995 vestigde ze zich in verschillende sloppenwijken, waar scholen, klinieken en kleuterscholen werden gebouwd. Gesteund door haar charisma zamelde ze donaties in en mobiliseerde ze overheden van westerse landen.

Ze verkreeg de Egyptische nationaliteit in 1991. 

In 1993 sloot ze zich weer aan bij haar leefgemeenschap in Frankrijk. Ze publiceerde Le paradis, c’est les autres

Vanaf 1998 ving zuster Emmanuelle daklozen op in Zuid-Frankrijk, terwijl ze zich bleef inzetten voor verschillende projecten bij de ‘Vrienden van Zuster Emmanuelle’.

In 2003 keerde ze terug naar de sloppenwijken van Mokattam in Caïro, 10 jaar na het vertrek uit haar geliefkoosde buurt.

Ze overleed op 20 oktober 2008 op 99-jarige leeftijd. Ze staat bij velen in het geheugen gegrift als symbool voor de problemen van kansarmen.

Video's van Zuster Emmanuelle

Ik ben 99 jaar oud. Ik leef niet nog eens 99 jaar, maar wanneer ik ga, dan is het aan jullie! Jullie hier, die mij horen, ieder van jullie moet mijn vereniging helpen zodat ze duizenden kinderen over de hele wereld kan blijven helpen. Er zijn er meer dan 70.000 in de wereld! Hiervoor is een aanzienlijke bijdrage nodig. Dus ik richt me tot ieder van jullie, oog in oog, en ik zeg: ik reken op u om de toekomst nog mooier te maken dan het heden! 

Uittreksel uit de boodschap van zuster Emmanuelle, 21 februari 2008
Schrijf u in op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van ons nieuws
Ik schrijf me in
Jaarverslag 2020

Dankzij gemotiveerde veldteams, dankzij uw steun en met de hulp van onze begunstigden, zijn de levens van duizenden vrouwen en kinderen in nood veranderd!

Blader door het jaarverslag